Kies taal

Versnipperde stad (en verder)

Versnipperde Stad

Of hoe de sleur tot standaard werd verheven

Alle delen van de stad zijn versmolten en slechts in pixels is zij te aanschouwen.: blokjes kleur verspringen voor je ogen, het ritme is bezwerend. De stad in abstractie, en misschien in essentie, daar valt over te twisten.

De ontvanger
Het is niet dat zijn ogen slecht zijn, nee, soms kan hij niet goed focussen. Hij ziet de twee lagen van de wereld om zich heen, over elkaar heen schuiven, een transitie, beschilderde panelen die langzaam heen en weer voor zijn ogen bewegen. Soms duizelt het hem en verbergt hij zijn gezicht in zijn armen.

De Stad
De stad is verstrooid in onnoemlijk kleine deeltjes die zichtbaar en onzichtbaar bewegen om een  min of meer stabiele balans te vinden, het ene deeltje is explosiever dan het ander, of veranderbaar, maar uiteindelijk vormen zij een geheel. Hoe ze ook wenden of keren,  zweven, stuiteren, ploffen, in welke staat de deeltjes verkeren ze vormen een beeld: dat wat ik zie, wat ik ook hoop dat anderen zien, vanuit een andere ooghoek.

De stad verkeert in chaos en dat is niet erg , behalve voor de fijnbesnaarde die de gewelddadige kant van de chaos niet kan zien, niet wil zien of niet mag zien. De som van alle delen is niet meer of minder dan de som van alle delen. Alles is waarachtig.

Maar hoe de deeltjes bewegen, dat maakt uit, en of ze wel bij elkaar horen of niet, elkaar afstoten of aantrekken, in elkaar opgaan en versmelten, een (1) worden of meer worden (n).

Soms maakt het niet uit hoe de deeltjes bewegen, dan verspreiden zij zich wet en ordeloos om pas in het gareel te komen als ze een bepaalde staat bereiken, dat ze verkeren, in beweging of stilstand. En alles lijkt mogelijk.

Er zijn veel deeltjes die in een natuurlijke toestand verkeren, een vorm van harmonie, maar veel deeltjes zijn in een ecosysteem bij elkaar gebracht, op onnatuurlijke manier gemaakt, gefabriceerd, aangepast, gemodificeerd, getransponeerd,  getransformeerd en uitgeschakeld. 

Vanuit het deeltje gezien worden veel van hen bedreigd in hun natuurlijke vorm en worden zij voor andere doelen gebruikt dan waarvoor zij in natuurlijke vorm zouden  zijn bestemd, namelijk een stabiele plek met gelijkwaardige deeltjes, eeuwige rust.

Als de deeltjes bewustzijn zouden hebben, zouden neutronen dan blij zijn als ze hun doel bereiken: een explosie veroorzaken. Zou een kogel genieten van de wijze waarop hij afgeschoten wordt, het feit dat hij afgeschoten wordt is al een verworvenheid, een prestatie; zou hij vol ontzag de huid binnendringen , het vlees pletten, het hart doorboren, genieten van de snelheid waarmee het slachtoffer is neergelegd, uitgeschakeld, geëlimineerd. En zou hij vol trots in de operatiekamer in een roestvrijstalen, klinisch schaaltje liggen genieten van het feit dat hij zijn doel met verve heeft bereikt? Niet elke kogel is dodelijk.