Kies taal

Lessen in eenzaamheid

Is het al tijd voor een bespiegeling? 

Gaat het om voorbije jaren of gebeurtenissen in het nabije verleden? Zeg het maar! Tenzij je het onzin vindt. Lees dan alleen wat er geschreven staat.

Ga maar aan de bar zitten en bestel je favorite drankje, maak een praatje met de kelner en neem langzaam de bar in je op; bekijk zorgvuldig doch onopvallend de andere gasten, stel hun in gedachte aan jouzelf voor, wie is wie en wat is hun relatie. Waarom zijn ze daar? Waar komen ze vandaan en waar gaan ze zo heen. Wat gaan ze doen en wat zijn de mogelijke consequenties? Maar vooreerst zoek je naar details, een moedervlek, een brokje maskara in de wimpers, een scheefzittende stropdas, slecht geknipt haar, een gebroken teennagel, slechte adem en bovenal hun stem en daarna hun naam. En probeer dan een idee te schetsen, een onverwachte gebeurtenis die zou kunnen plaatsvinden in die bar. Stel je voor hoe de bezoekers reageren.

Het drankje, een glas gin misschien of een tequilla, maakt dat je geest bedwelmd wordt. Laat de fantasie maar haar werk doen.

De bar kan in enkele secondes veranderen in een chaos. Omvallende tafels en stoelen, schaven en schammen, ernstig letsel, misschien wel dood. Het hoeft niet geweldadig te zijn, het mag ook beheerst gebeuren. Een langzame verandering in de sfeer omdat er iets gebeurd wat niemand had verwacht of maar had kunnen bedenken. De verbazing is eerst zo groot dat iedereen verstart en verlamd probeert te bevatten wat er is gebeurd en dat enkele secones later, of zijn het fracties?, iedereen opspringt, handen in het haar, om zich heen slaand, naar te deur stormen, de straat op, gillend en schreeuwend om hulp roepen en wegrennen, ver weg van de plek waar de onverwachte gebeurtenis zojuist heeft plaatsgevonden.

Later zal bijna iedereen terugkeren. Een enkeling blijft in de buurt. De anderen gaan terug naar huis of groeperen elders in de stad om de zaak te verwerken.

Wat achterblijft is een lege bar. Ging echt iedereen rennend weg? Nee natuurlijk niet. Vluchtgedrag heeft de overhand, maar een enkeling kijkt eerst rustig om zich heen, alcohol heeft de eigenschap te bedwelmen en de geest te vertragen, hij ziet de jonge vrouw die als eerste bij de deur is. Zij kwam van ver achter in de bar aangerend en gilt als een bezetene. Zij had het als eerste gezien, of meegemaakt zogezegd.

Of die wat oudere heer aan het eind van de bar, die zijn hoofd langzaam omdraait naar het meisje en haar dan met zijn verbaasde blik tot aan de deur volgt, hij heeft vooral oog voor haar achterwerk. Pas dan kijkt hij de bar in en valt van schrik van zijn kruk. Daarbij breekt zijn hand, hij schreeuwt het uit van de pijn. Een jonge vrouw wil hem te hulp schieten maar als ze in haar ooghoek ziet wat het meisje zo deed schrikken, houdt ze in en draait zich razendsnel om richting de deur. Ze schraaft haar been langs de rand de tafel, haar panty scheurt en toont de vale huid eronder.   

Een jong stel, dat de hele avond al geen aandacht heeft gehad voor de andere gasten, blijft rustig doorpraten, kijken elkaar verliefd aan, horen niets, zien niets. Zijn zij de eerste slachtoffers of is dat de vriendelijke kok in de keuken?
  
Het is zomaar een verhaal uit duizenden.